Ustawa o zwierzętach (Wet dieren)

Ustawa o zwierzętach (Wet dieren) jest tzw. ustawą ramową, która wyznacza ramy dla wszystkich przepisów dotyczących zwierząt utrzymywanych przez człowieka. Ustawa jest uszczegółowiona w aktach niższego rzędu, takich jak dekrety i rozporządzenia ministerialne. Najważniejszymi aktami wykonawczymi są dekret w sprawie posiadaczy zwierząt (Besluit houders van dieren) oraz rozporządzenie w sprawie posiadaczy zwierząt (Regeling houders van dieren).

Ustawa zawiera pewne normy odnoszące się do wszystkich zwierząt, a więc także do zwierząt nieutrzymywanych przez człowieka i do zwierząt dzikich. Przykładem jest zakaz znęcania się nad zwierzętami przewidziany w art. 2.1 ust. 1 ustawy oraz obowiązek zapewnienia niezbędnej opieki zwierzęciu potrzebującemu pomocy, przewidziany w art. 2.1 ust. 6 ustawy. Normy te dotyczą wszystkich zwierząt i wszystkich ludzi. Zdecydowana większość norm zawartych w ustawie o zwierzętach lub w przepisach wydanych na jej podstawie odnosi się jednak konkretnie do zwierząt utrzymywanych przez człowieka. 

Oprócz przepisów dotyczących utrzymywania zwierząt ustawa o zwierzętach zawiera również przepisy dotyczące na przykład produktów pochodzenia zwierzęcego, chorób zwierząt i weterynaryjnych produktów leczniczych. Przepisy dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych można określić jako złożone. Kuyp Baar Advocaten regularnie doradza lekarzom weterynarii, schroniskom dla zwierząt i podmiotom handlującym weterynaryjnymi produktami leczniczymi w zakresie wykładni tych przepisów. Reprezentuje także klientów w postępowaniach dotyczących zarzucanych naruszeń tych przepisów.

Dobrostan zwierząt

Wiele norm ustawy o zwierzętach dotyczy dobrostanu zwierząt. Nasza kancelaria reprezentuje osoby i organizacje działające na rzecz praw i dobrostanu zwierząt. Mogą to być na przykład postępowania, których celem jest domaganie się właściwego egzekwowania ustawy o zwierzętach, aby w ten sposób osiągnąć wyższy poziom dobrostanu zwierząt. Ale także wsparcie schronisk dla zwierząt i innych organizacji broniących interesów zwierząt, wobec których same zastosowano środki egzekucyjne.

Ponieważ wiele norm ustawy o zwierzętach i dekretu w sprawie posiadaczy zwierząt to tzw. „normy otwarte”, często toczą się spory o zakres tych norm i sposób ich konkretyzacji. Adwokat Baar regularnie publikuje na ten temat w czasopismach prawniczych i prowadzi szkolenia w tym zakresie.

Ustawa o ochronie przyrody (Wet natuurbescherming)

Oprócz ustawy o zwierzętach przepisy dotyczące zwierząt zawiera również ustawa o ochronie przyrody. Chodzi przede wszystkim o ochronę zwierząt dzikich oraz regulację handlu dzikimi zwierzętami lub produktami z nich pochodzącymi. Ustawa ta stanowi także ramy dla stosowania europejskich przepisów CITES, dotyczących m.in. rodzimych i egzotycznych gatunków zwierząt oraz zakazów utrzymywania określonych gatunków. Kuyp Baar Advocaten ma znaczne doświadczenie w postępowaniach opartych na tej ustawie.

Pogryzienia

Jeżeli pies pogryzie innego psa lub człowieka, mogą zostać podjęte środki egzekucyjne. Gmina może zastosować różne środki na podstawie ogólnego rozporządzenia gminnego (Algemene plaatselijke verordening, APV). Może na przykład zostać nałożony obowiązek prowadzenia psa na smyczy i w kagańcu. Gmina może również zatrzymać psa. Środki te można zaskarżyć.

Pogryzienie może być również przedmiotem dochodzenia policji. W takim przypadku jako właściciel mogą Państwo zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej za naruszenie art. 425 niderlandzkiego kodeksu karnego (Wetboek van Strafrecht): niezastosowanie wystarczających środków ostrożności, aby niebezpieczne zwierzę nie wyrządziło szkody. Również w postępowaniu karnym pies może zostać zatrzymany. To również można zaskarżyć.

W przypadku zatrzymania psa ważne jest, aby jak najszybciej skorzystać z pomocy prawnej, tak aby zapobiec sprzedaży psa lub przekazaniu go osobom trzecim albo, co gorsza, jego uśpieniu. Częstą praktyką jest bowiem to, że przechowawca, do którego pies trafia po zatrzymaniu, dość szybko występuje o tzw. upoważnienie do zbycia (machtiging tot vervreemding). Jeżeli zatrzymanie nie zostanie w porę zaskarżone, upoważnienie takie jest zazwyczaj szybko udzielane. Pies znika, zanim odbędzie się postępowanie. Ponadto po pogryzieniu zazwyczaj przeprowadza się test zachowania psa. Również z tego powodu ważne jest szybkie skorzystanie z pomocy specjalisty. Regularnie współpracujemy z różnymi biegłymi, którzy mogą sporządzić kontrekspertyzę (contra-expertise) i w razie potrzeby wyszkolić psa.

Państwa pies pogryzł człowieka lub innego psa? Prosimy o kontakt z nami jak najszybciej.

Niniejsze tłumaczenie ma charakter wyłącznie informacyjny. W razie rozbieżności lub wątpliwości co do wykładni rozstrzygająca jest wersja niderlandzka niniejszej strony.