Bezpośredni kontakt? Zadzwoń: +31 (0)85 081 70 50 lub napisz: info@kuypbaar.nl

Strona głównaAktualnościCzy otrzymam ETA do Wielkiej Brytanii, będąc os...

Czy otrzymam ETA do Wielkiej Brytanii, będąc osobą karaną?

Czy otrzymam ETA do Wielkiej Brytanii, będąc osobą karaną?

Czy otrzymam ETA do Wielkiej Brytanii, będąc osobą karaną?

Od 2 kwietnia 2025 roku na krótkie pobyty (poniżej 6 miesięcy) w Wielkiej Brytanii z paszportem niderlandzkim potrzebne jest elektroniczne zezwolenie na podróż (Electronic Travel Authorization, ETA). Dotyczy to zarówno celów turystycznych i edukacyjnych, jak i służbowych. W przypadku dłuższych pobytów lub innych celów wymagana jest wiza. Przy ubieganiu się o ETA należy odpowiedzieć na kilka pytań osobistych i zgłosić ewentualne skazania karne. Które kary należy zgłosić, a których nie? ETA jest porównywalna z ESTA do Stanów Zjednoczonych, ale nie jest tym samym.

Procedura składania wniosku

Rozpatrywanie wniosku o ETA jest w miarę możliwości zautomatyzowane. Wnioskodawcy muszą przejść kilka krótkich kroków, w ramach których weryfikowana jest ich tożsamość, oraz odpowiedzieć na kilka krótkich pytań. Urzędnik brytyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (Home Office) przejmuje sprawę, jeżeli zidentyfikowane zostaną informacje negatywne lub jeżeli sam wnioskodawca zgłosił przeszłość karną albo udział w zbrodniach wojennych, terroryzmie lub ekstremizmie. Następnie urzędnik ten decyduje, zgodnie z wytycznymi, czy wniosek zostanie uwzględniony, czy odrzucony. 

Przesłanki związane z przeszłością karną

Jedno z pytań zadawanych we wniosku o ETA dotyczy tego, czy wnioskodawca został kiedykolwiek skazany (criminal conviction). Ściśle rzecz biorąc, pytanie to dotyczy wyłącznie skazań, ale z wytycznych dotyczących oceny wniosku o ETA jasno wynika, że przy ocenie bierze się pod uwagę nie tylko kary pozbawienia wolności, lecz także inne kary i rozstrzygnięcia pozasądowe.

Skazania karne

Jeżeli w przeszłości doszło do skazania, wnioskodawca musi przekazać informacje na jego temat: należy opisać przestępstwo, datę skazania, państwo, w którym zapadło skazanie, rodzaj orzeczonej kary i jej wymiar. Urzędnik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przejmie wówczas wniosek i oceni indywidualnie, czy wniosek należy uwzględnić, czy odrzucić. Skazań za granicą za działania, które są legalne w Wielkiej Brytanii, na przykład za homoseksualizm, nie trzeba zgłaszać.

Niezależnie od powyższego wniosek zostanie w każdym przypadku odrzucony, jeżeli wnioskodawca:

  1. został skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze 12 miesięcy lub więcej za przestępstwo w Wielkiej Brytanii lub za granicą;
  2. został skazany w ciągu ostatnich 12 miesięcy za przestępstwo w Wielkiej Brytanii lub za granicą;
  3. kiedykolwiek uczestniczył w zbrodniach wojennych, ludobójstwie, zbrodniach przeciwko ludzkości, terroryzmie lub ekstremizmie albo był o to podejrzewany.

Warto wiedzieć, że przy krótszej karze pozbawienia wolności nadal można uzyskać ETA, ale urzędnik ocenia to indywidualnie. Bierze się przy tym pod uwagę m.in. wymiar kary i czas, jaki upłynął od popełnienia czynu. Jeżeli istnieje kilka wpisów, wniosek może zostać odrzucony również z tego powodu, że chodzi o sprawcę powracającego do przestępstwa.

Inne kary i rozstrzygnięcia pozasądowe

We wniosku o ETA należy również zgłosić inne kary i rozstrzygnięcia pozasądowe figurujące w rejestrze karnym, takie jak nakaz karny prokuratury (strafbeschikking), kary z warunkowym zawieszeniem, uznanie winy bez orzeczenia kary lub środka, ugoda z prokuraturą (transactie), orzeczona kara prac społecznych lub grzywna (kary łagodniejsze). Nie prowadzą one automatycznie do odrzucenia wniosku o ETA, lecz są oceniane indywidualnie przez urzędnika.

Gminnych opłat dodatkowych, takich jak mandaty za parkowanie i przekroczenie prędkości, nie trzeba zgłaszać we wniosku o ETA. Administracyjne kary pieniężne i nałożone nakazy (administracyjne) wykraczają poza prawo karne i wydaje się, że nie trzeba ich zgłaszać.

Jeżeli w krótkim okresie wnioskodawca otrzymał kilka grzywien lub nałożono na niego kilka innych kar lub rozstrzygnięć pozasądowych, urzędnik może rozważyć odrzucenie wniosku o ETA z powodu powrotu do przestępstwa (zob. poniżej).

Inne podstawy odmowy z uwagi na niepożądaną obecność

Oprócz przesłanek związanych z przeszłością karną wniosek jest również odrzucany w następujących przypadkach:

  1. Jeżeli obecność wnioskodawcy w Wielkiej Brytanii nie jest uznawana za zgodną z interesem publicznym ze względu na jego zachowanie, charakter, powiązania lub inne powody, na przykład jeżeli istnieje wzorzec popełniania przestępstw (powrót do przestępstwa) lub chodzi o poważne przestępstwa, zatajanie przestępstw lub podawanie fałszywych informacji;
  2. Jeżeli wcześniej odmówiono wjazdu do Wielkiej Brytanii;
  3. Jeżeli wcześniej naruszono przepisy imigracyjne;
  4. Jeżeli nie uiszczono opłat za wniosek.

Odmówiono mi ETA. Co dalej?

Odmowa wydania ETA nie oznacza automatycznie, że dana osoba nie może wjechać do Wielkiej Brytanii ani w niej przebywać. ETA jest zezwoleniem na podróż, a nie wizą. Osoby, którym odmówiono ETA, mogą ubiegać się o wizę w celu odwiedzenia Wielkiej Brytanii. Ma to znaczenie dla osób z przeszłością karną. W przeciwieństwie do zautomatyzowanego systemu ETA, który opiera się na ograniczonej liczbie danych i nie daje wnioskodawcom możliwości przedstawienia kontekstu ani dodatkowych dokumentów, standardowy wniosek o wizę turystyczną podlega szerszej ocenie okoliczności dotyczących danej osoby.

Uwaga: choć niniejszy artykuł został przygotowany z największą starannością, nie można wywodzić z niego żadnych praw. Szczegółowe wytyczne mogą zostać zmienione przez rząd brytyjski (na podstawie Guideline Electronic Travel Authorization Version 3 & 7). Dlatego ważne jest, aby w chwili składania wniosku dokładnie sprawdzić brzmienie pytań we wniosku o ETA. Za prawidłowość i kompletność przekazanych danych zawsze odpowiadają Państwo sami.

Niniejszy artykuł został zaktualizowany 3 czerwca 2025 r.

Przydatne strony internetowe (w języku angielskim):


Niniejsze tłumaczenie ma charakter wyłącznie informacyjny. W razie rozbieżności lub wątpliwości co do wykładni rozstrzygająca jest wersja niderlandzka niniejszej strony.